Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Zwarte maand


De maand juli van dit jaar was een maand met veel gebeurtenissen.  Het betekende voor moslims  eerst dat de maand Ramadan eindigde met de Eid-ul-Fitr, wat altijd weer een feestelijke gebeurtenis is. Maar helaas vonden er ook heel wat minder feestelijke gebeurtenissen plaats die ook van invloed waren en zijn op het leven van moslims.

Het begon in Frankrijk op 14 juli, oftewel Quatorze Juilliet, de Franse nationale feestdag. Een vrachtwagen rijdt in Nice in op het feestend publiek en er vallen minstens 84 doden. In de berichtgeving wordt al meteen gezegd dat het ‘waarschijnlijk is dat de dader een radicale moslim betreft’.  Het blijkt een 31-jarige Tunesiër te zijn, hij werd door de politie dood geschoten. Maar was hij een radicale moslim? Hij bleek een stafblad te hebben voor geweldsdelicten, vuurwapenbezit en huiselijk geweld. Hij lag in scheiding en was depressief. Op 18 juli werd vastgesteld dat hij ‘geen banden’ zou hebben met ‘terroristische netwerken’. Toch wordt de aanslag opgeëist door IS. Dus misschien toch heel snel geradicaliseerd?

Maar zoveel onschuldige doden en gewonden, waaronder ook moslims, wat een vreselijk gebeuren! Zoveel verdrietige harten die achter blijven. Hoeveel leed kan één persoon aanrichten! Voor het leed van de achterblijvers maakt het niet uit wat de achtergrond van de dader was, het verzacht het leed niet. Voor de samenleving maakt het wel verschil. De ‘Zwarte Piet’ (de term spreekt boekdelen) is al weer uitgedeeld.

In Duitsland begint het op maandag 18 juli als in een trein in Würzburg een 17-jarige Afghaanse asielzoeker met een bijl vier mensen verwond. Voor mij klinkt het als een verwarde jongen die veel meegemaakt heeft, maar hij had een IS vlag, dus een terrorist.

Op 22 juli vind er een schietpartij plaats in München. Natuurlijk wordt er weer meteen gedacht aan een terroristische aanslag. De dader heeft een Iraanse achtergrond maar hij haatte Turkse en Arabische mensen. Hij was geobsedeerd door Hitler en schietpartijen van studenten op universiteiten. Naast zichzelf vermoordde hij 9 andere mensen. Nadat het motief bekend is geworden hoor je er niet veel meer over. Het wordt niet zo breed uitgemeten in de media als andere gebeurtenissen die wel een ‘islamitisch’ motief hadden.

Op 25 juli vindt er in het Duitse Arnsbach een zelfmoordaanslag plaats. Alleen de dader komt om het leven, maar wel een aantal ernstige gewonden. Ook dit is een asielzoeker, nu uit Syrië.

Maar er gebeurt meer in de wereld. Een aanslag in Bangladesh op 1 juli, bommen in Baghdad, een aanslag in Kabul op 22 juli. Aanslagen op moslims door IS. Van critici mogen we het niet steeds zeggen, maar ik vraag het me toch weer af: hoe islamitisch is IS? Die vraag kun je vooral weer stellen na de laatste aanslag in Frankrijk op 26 juli. Na een gijzeling in een kerk in Saint Etienne-du-Rouvray, wordt een 84-jarige priester de keel doorgesneden. Misselijk makend gewoon! Wat een verschrikking! Wat voor moslims zijn dit? Wat weten zij over hun geloof? Weten zij niet dat de profeet Mohammed verdragen opstelde over hoe met Christenen om te gaan: “Als iemand onrechtvaardig en onaardig is tegen de Christenen, zal hij schuldig zijn aan het ongehoorzamen van de Profeet van Allah. Laat hun gebedshuizen in vrede; help en steun hun leider en hun priesters wanneer zij hulp nodig hebben, of het nu in de bergen, in de woestijn, op zee of thuis is. Degene die zich hierna onrechtvaardig tegenover een (christelijke) beschermeling [dhimmi] gedraagt, verbreekt het verdrag en wijst het (daarmee) af. Ik zal zijn vijand zijn op de Dag des Oordeels naast alle Moslims." (vertaald door Anne Dijk)

Alsof dit allemaal nog niet genoeg is, vond er in Turkije een militaire coup plaats die er eerst voor zorgde dat mensen samen in opstand kwamen, maar waardoor daarna twee groepen tegenover elkaar zijn komen te staan! Ik weet er te weinig van om er iets zinnigs over te zeggen, maar kom op mensen: Leef en laat leven!

30 juli, de laatste zaterdag van juli, was dit jaar de ‘zwarte zaterdag’. Ik denk dat we gerust kunnen spreken over een zwarte maand.

Maar 30 juli was ook de Internationale Vriendendag. Dus laten we vrienden zijn, allemaal, ongeacht afkomst, kleur, sekse, religie of geaardheid. Een aantal Marokkaanse Nederlanders gaven het goede voorbeeld en deelde een brunch met lhbt’ers. Laten we zo de maand augustus ingaan, met liefde, vrede, saamhorigheid, inclusie en eenheid.

Amina Sebbar, juli 2016