Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Voor de Jeugd Dag


 

Op maandag 27 oktober organiseerde de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) de ‘Voor de Jeugd Dag’. Ik zag het voorbij komen op Twitter en besloot me aan te melden. Op 28 oktober was ik uitgenodigd voor het mini-symposium van www.opvoedspreekuren.nl , dus dat kwam mooi uit. Op zondagmiddag 26 oktober reed ik al naar Amsterdam om een paar dagen nieuwe informatie en kennis op te doen.

Die zondagavond had ik een bezoek aan de Melkweg gepland. Fotografe Marjolein Busstra en documentairemaker Rebekka van Hartskamp exposeren daar tot 30 november een serie filmvertoningen waarin ze met Marokkaanse moeders gesprekken voeren over het opvoeden van hun kinderen in Nederland. Daarnaast tonen ze een aantal fotoportretten van jongens die hun gezichten verbergen om anoniem te blijven en ze brengen in beeld hoe afspraken met smoesjes afgezegd werden. Het is niet spectaculair, maar als je in de buurt bent is het wel leuk om even te gaan kijken. www.melkweg.nl/nl/agenda/marokkaanse-moeders-01-11-2014 . (open van wo t/m zo van 12.00-21.00 uur)

Op maandagochtend vertrok ik op de fiets (vanuit het huis van mijn dochter) richting de Westergasfabriek. Naast een centrale ruimte, de Jeugdplaza, met diverse stands en de catering waren er 15 ‘paviljoens’, een talententent en twee bussen waar in totaal 88 sessies plaatsvonden. Thuis had ik de speciale app al gedownload en uitgezocht welke van die 88 ik zou willen bijwonen. Ik zocht vooral op sessies die verband hielden met opvoeden in multiculturele gezinnen. Dat leverde echter maar twee sessies op. En tot mijn teleurstelling waren deze twee sessies ook nog op het zelfde tijdstip en moest ik een keuze maken tussen die twee.

Na een rondje langs de stands en de officiële opening door een jong meisje dat een prachtig lied zong samen met Tim Akkermans, begaf ik mij naar paviljoen 15 om een workshop te volgen over preventie Kindermishandeling. Er waren twee trainers die ook fungeerde als acteur en een casus naspeelden. Samen bespraken we hoe het beste gehandeld kon worden met inachtneming van de meldcode. In tegenstelling tot de meeste sessies, die 45 minuten duurden, duurde deze workshop één uur, maar zelfs dat was eigenlijk te kort.

In de Jeugdplaza haalde ik een lunchpakketje op, at een broodje en begroette een bekende bij de stand van Forum. Ik dacht dat ik mooi op tijd was voor de volgende sessie, maar daar aangekomen, bleek het al vol te zitten. In het paviljoen ernaast sprak Tim Akkermans en ik besloot daar te gaan luisteren. Wetend dat hij deel uitgemaakt heeft van de groep Di-rect, had ik er een beeld bij, maar dat moest ik al zeer snel bijstellen. Hij vertelde zijn jeugdverhaal, hoe hem gezegd is dat hij nooit een relatie zou kunnen hebben en nooit zonder begeleiding zou kunnen wonen en werken. Toch woonde hij al vrij jong op zich zelf, heeft hij een mooi gezin en werkt al jaren in de muziek. In 2011 koos hij ervoor om Di-rect te verlaten en een heel andere weg in te slaan in de muziekwereld. Een nieuwe stijl, een prachtige sound, die ik zeker kan aanbevelen.

Het volgende op mijn programma wilde ik zeker niet missen en ik zorgde ervoor dat ik ruimschoots op tijd aanwezig was in paviljoen 10 voor het persoonlijk verhaal van Karim Boulidam. Ik had al contact met Karim, want hij zou een column schrijven voor het jongerenblad dat ik maak. Daardoor was ik extra benieuwd naar zijn verhaal. Hij is mede-oprichter van Made in Prison en spreekt uit eigen ervaring na een detentie van vier jaar. Zijn verhaal ontroerde me, maar bracht me ook een aantal nieuwe inzichten. Onder andere dat het niet alleen jongens zijn met een laag opleidingsniveau die in de criminaliteit terecht komen. Heel interessant om kennis mee te maken: www.madeinprison.nl en ze kunnen alle steun gebruiken.

Ik had mijn keuze gemaakt tussen de twee sessie met betrekking tot multiculturele opvoeding en ging naar paviljoen 3 voor het debat over ‘Migrantengezinnen; aparte aandacht of niet’. Hans Bellaart van Forum nam ook deel aan het debat en door middel van stellingen werd duidelijk dat er toch nog aparte aandacht nodig is. Dat komt goed uit, want dat is waar ik met Prinor Opvoedondersteuning op in wil spelen. Wat ik jammer vond is dat er (weer) over migranten gezinnen werd gesproken en dat er geen vertegenwoordigers van deze gezinnen aanwezig waren. Dat gold trouwens voor de hele dag. Ik denk dat ze op twee handen te tellen waren van de in totaal 1300 bezoekers. Bij de deelnemers bestond het idee dat het hard nodig is dat er hulpverleners uit de eigen gemeenschap komen. Ik wilde nog zeggen dat ook dat niet altijd werkt omdat er dan het wantrouwen kan ontstaan dat de problemen bekend worden in de hele gemeenschap, maar ik kreeg het woord niet meer van de gespreksleider. Na afloop nog wel gesproken met andere hulpverleners en mijn folder uitgedeeld.

De avond was voor ontspanning want de volgende dag had ik het mini-symposium van www.opvoedspreekuren.nl . Ook daar heb ik veel geleerd en nieuwe inzichten opgedaan. Vooraf had ik nog een afspraak met een uitgeverij uit Londen, die een prachtig pop-up boek over een soera uit de Koran op de markt hebben gebracht. Daarover wellicht later meer.

Al met al een aantal zeer enerverende dagen.

 

Amina Sebbar, november 2014