Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Opgeven

Opgeven is zwak. Stoppen is falen. Je moet doorzetten. Net zo lang tot het lukt. Opgeven is ergens mee stoppen; ergens niet mee doorgaan, de strijd staken en je gewonnen geven. Dat is hoe we het als kind hebben meegekregen en wat ons in de maatschappij ook wordt voorgehouden.

Misschien is het daarom wel dat ik een beslissing om te stoppen zo lang voor me uit geschoven heb. Een jaar vol teleurstellingen, maar toch steeds weer een reden zoeken om door te gaan. Teleurstellingen waardoor ik mij steeds weer afvroeg of dit de weg is om bezig te zijn met mijn missie: me inzetten voor een inclusieve samenleving.

Een vriendin zei me: “Jij bent inclusie. Inclusie zit in jou geïntegreerd”. Maar dat is niet bij iedereen zo. En daar loop ik tegenaan, steeds weer. Maar ik wil trouw blijven aan mezelf. Ik ben principieel. Niet alleen woorden, maar ook daden. Ook dat zie ik niet altijd terug bij de anderen.

Er zijn ook heel veel andere manieren om me in te zetten voor die inclusieve samenleving. En ik hoef mijzelf niet voor de gek te houden, je kunt nou eenmaal niet alles doen in dit leven. Al denk je soms wel dat dat nodig is om succesvol te zijn.

Less is more. Toch? Niet alles is te combineren. Beter maak ik een keuze om dat in mijn leven te houden wat bijdraagt aan mijn doelen. Speelt het geen rol? Of levert het vooral frustraties op? Dan is het slechts een belemmering. En verlies je de motivatie. Blijven doormodderen levert half werk. En daar hou ik niet van. Als ik ergens voor ga, wil ik ook voor de volle 100% kunnen gaan.

Het zijn vaak niet de makkelijkste beslissingen. Er komt echt wel wat moed aan te pas om onder ogen te kunnen zien dat het tijd is om te stoppen. En iedereen stopt wel eens ergens mee. Omdat het te moeilijk was, of niet leuk. Omdat het toch niet bleek te passen, of eerst wel en toen toch niet. Omdat je veranderde, of die anderen veranderden.

Natuurlijk geldt het niet voor alle situaties, maar biedt stoppen weer ruimte voor andere zaken? Dan is het alleen maar een stap vooruit!

 

Amina Sebbar, februari 2019