Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Islamofobie


In Nederland is steeds meer sprake van islamofobie. Zeker naar aanleiding van de aanslagen in Parijs is het weer meer toegenomen. Er zijn speciale meldpunten om islamofobie te melden zoals bijvoorbeeld via islamofobie@alnisa.nl, maar dat is alleen melden. Wie pakt het aan?

Vooral vrouwen blijken slachtoffer te worden. Vrouwen met hoofddoek worden uitgescholden op straat. Buren waar eerst normaal gegroet werd, staan opeens lijnrecht tegenover elkaar. Een voorbeeld daarvan speelt zich af bij een gezin in een nieuwe wijk in Venray. Na de aanslagen in Parijs zat er opeens een Wilders sticker op de deur van de buren van dit gezin. In een normaal gesprek werd gevraagd waarom zij dat gedaan hadden, maar de buren waren niet meer voor reden vatbaar. Alsof de leden van dit gezin eigenhandig met een geweer in Parijs hadden gestaan! Alsof zij medeplichtig waren aan wat er was gebeurd.

Ze werden ervan beschuldigd een steen door het raam gegooid te hebben, terwijl ze gewoon lagen te slapen en er zelf ook flink van geschrokken waren. Van het een kwam het ander en het is nu zover dat de jonge kinderen in dit gezin bedreigd en uitgescholden worden. Het zijn jonge meisjes die de straat niet meer op durven en van nachtmerries wakker worden. Ze zijn bang van de buurman.

Iedereen heeft zich er ondertussen al mee bemoeid: de gemeente, de politie, een wijkagent, een welzijnsinstelling, maar er komt geen verandering in. Ze hebben een melding gedaan bij het discriminatiemeldpunt van de gemeente Venray ‘IKVA’ en bij de Anti Discriminatie Voorziening (ADV) Limburg. Maar heeft het iets opgelost? Nee!

Inmiddels zijn zij, een alleenstaande moeder met 6 kinderen ten einde raad en is hen aangeraden te verhuizen. Ze krijgen er zelfs hulp bij! Maar dit gezin wil helemaal niet verhuizen. Ze hebben het naar hun zin in de straat,  in de wijk. De kinderen gaan naar een school vlakbij. En waarom moeten zij weg? En niet de buren?

Een verhuurder mag iemand de huur opzeggen wanneer die voor ernstige overlast zorgt. Is dit dan niet ernstig genoeg? Deze mensen maken met hun haat tegen moslims het leven van een heel gezin, van jonge meisjes, zuur en onleefbaar. En de slachtoffers worden  ook nog gestraft en als het ware uit hun huis verdreven. En stel dat zij zouden verhuizen, dan wordt wellicht een ander moslimgezin in de straat het mikpunt en de dupe.

Hier zijn nu de samenleving en de (overheids)instanties aan zet! Je kunt gaan inzetten op radicalisering, prima! Dat is zeker nodig. Maar pak ook islamofobie aan, want anders leiden situaties als dit alleen maar naar meer radicalisering.

Alleen een mogelijkheid om de islamofobie te melden is niet voldoende. Moslimvrouwenorganisatie Al Nisa definieert islamofobie als: ‘discriminatie of geweld jegens iemand omdat (de ander denkt dat) je moslim bent’.  Zij maken een documentaire om islamofobie nog meer onder de aandacht te brengen, want het moet onderkend worden als een probleem en er moet een aanpak voor komen.

Zorg nu dat dit gezin zich ondersteund voelt, dat zij zich weer veilig kunnen voelen in hun eigen huis, hun straat en hun wijk. Dus gemeente, politie en verhuurder doe iets! Iets constructiefs!

 

Amina Sebbar, april 2015