Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Beslissingen nemen


 

In ons hele leven moeten we beslissingen nemen. Dat is niet altijd makkelijk. Soms nemen we niet de juiste beslissing, soms doet een beslissing pijn maar is het wel het enige juiste dat je nog kunt doen. Als ik voor me zelf de besluiten nagaan die ik in de afgelopen jaren heb gemaakt, kan ik daar veel van leren.

Ik besloot een eigen bedrijf op te zetten. Door de jaren heen was ik door vrijwilligerswerk op een aantal vlakken zo gegroeid dat het tijd was voor een volgende stap. Al meer dan 20 jaar had ik al mijn vrije tijd besteed aan een landelijke vrouwenorganisatie. Ik had redactioneel werk gedaan, zoals het schrijven van columns en artikelen, maar ook de eindredactie had ik op me genomen. Ik had bijeenkomsten, feesten, weekends en symposia georganiseerd. Ik had lezingen gegeven, workshops geleid en gepresenteerd. Al die ervaring kon ik inzetten in mijn eigen bureau en ook daardoor kwamen de opdrachten binnen.

Na drie jaar besloot ik bij een opdrachtgever aan te geven dat ik bepaalde opdrachten niet meer wilde doen, omdat die opdrachten niet binnen de doelstelling van mijn eigen bedrijf vielen. Ik had de opdracht aan genomen om de organisatie uit de brand te helpen en hoopte daarmee in beeld te komen wanneer ze iemand zochten voor andere opdrachten. Dat gebeurde echter niet en het kosten me zoveel tijd dat ik geen tijd had voor andere dingen. Het gevolg van deze beslissing was dat de organisatie ook de opdrachten introk die ik nog wel wilde blijven doen, die wel aansloten bij mijn doel en waar ik in eerste instantie voor gevraagd was. Daarmee was ik een grote opdrachtgever kwijt. Het was dus geen goed besluit? Toch wel. Soms moet je risico's nemen en stappen zetten. Door het ontstaan van meer tijd kon ik het boek af maken wat al zo lang op de plank lag en ik kon mij gaan professionaliseren op een ander gebied waar mijn passie ligt.

Een jaar lang had ik me voor meer dan 100% ingezet voor een plaatselijke politieke partij. Daarna had ik een functie op mij genomen waardoor ik er nog meer tijd mee bezig zou zijn. Toch besloot ik mijn lidmaatschap op te zeggen. Dat is niet over één nacht ijs gegaan en het was zo’n besluit dat pijn deed maar wel de beste oplossing was voor dat moment. Ook hier heb ik veel van geleerd en hoop daar profijt van te hebben in mijn mogelijk verdere politieke carrière. Zes maanden later moet ik er opnieuw een besluit over nemen wat ik dit keer moeilijker vind, maar ghair insjaa’Allah (vrij vertaald: het beste zal gebeuren met Gods wil).

Nu neem ik een ander besluit dat ook pijn doet, maar wat ik al zo lang uitgesteld heb. Nu hak ik de knoop echt door. Terwijl ik dit typ begin ik al weer te aarzelen, maar ik moet nu doorzetten. Na veertien jaar neem ik het besluit te stoppen met een jongerenblad dat ik zelf heb opgezet. Het is een beetje mijn kindje, maar ook die moet je los laten op een bepaald moment.

Beslissingen om iets nieuws te starten, om een andere weg, een nieuwe weg in te slaan. Beslissingen om iets of ergens mee te stoppen. Ze zijn moeilijk te nemen, maar wel noodzakelijk. Wanneer iets negatieve energie oplevert, moeten we bedenken of we daar wel mee door moeten gaan. Het is belangrijk om bij jezelf te blijven en je idealen niet uit het oog te verliezen.

Vanuit de islam worden ons hier mooie dingen over geleerd, namelijk: “Wanneer je één deur sluit, zal God meerdere deuren voor je openen” en “God verandert jouw situatie pas als je zelf de eerste stap zet”.

Er komt altijd een tijd dat je moet gaan kiezen tussen: de bladzijde omslaan of het boek sluiten.

Insjaa’Allah (Als God het wil) zullen er nieuwe mogelijkheden op mijn pad komen, waarbij ik mijn ambitie, mijn drive kan inzetten en mijn idealen kan blijven nastreven.

 

Amina Sebbar, november 2014