Buro Prinor

Presentatie, Informatie, Organisatie

Allahu Akbar

In Maastricht is een vrouw neergestoken voor haar eigen huis. De hulpdiensten kwamen, maar mochten niet bij het slachtoffer, want het terrorismeprotocol was van kracht. De dader had namelijk ‘Allahu Akbar’ geroepen.

Net als in Amsterdam waar de Palestijn die in een Joods restaurant vernielingen aanrichten en ‘Allahu Akbar’ riep, gezien wordt als terrorist.

De term ‘Allahu Akbar’ wordt in verband gebracht met terreur omdat IS strijders ook die term (mis) gebruikte bij hun terreurdaden.

Maar moslims zeggen Allahu Akbar dagelijks meerdere malen in hun gebed om de grootsheid van God te benoemen.

En dan kopt de Limburger het artikel van Johan van de Beek en Claire van Dijk met: Toen riep hij ‘Allahu Akbar’. Een ander artikel in de zelfde krant over het zelfde onderwerp heeft als kop: ‘Terreurgevaar hield hulp weg in Maastricht’. Wat roept dat op bij de lezer? Door de manier waarop dit in de krant staat, wordt de term Allahu Akbar voor de lezer een terroristische uitspraak.

Ik begeleid Syrische gezinnen en zij hebben de adhaan (oproep tot het gebed) in hun telefoon staan, die afgaat wanneer het tijd is voor het gebed en die begint met Allahu Akbar. Wanneer die afgaat in het openbaar, kan dat beangstigend zijn, nu het in verband wordt gebracht met terrorisme. Net als de angst voor een achtergelaten tas of mannen met baard in een jurk.

Ik vraag Johan waarom voor deze kop gekozen is en het antwoord is omdat het journalistiek relevant is. Ik ben het vaak (dus niet altijd) met Johan en Claire eens en vind hun onderzoeken heel belangrijk, maar hierin kan ik me niet vinden. Ja, het kan journalistiek relevant zijn, maar hoe zit het met maatschappelijke gevolgen? Zijn die niet belangrijk? Is journalistieke relevantie dan belangrijker? Volgens mij had er ook best een andere kop kunnen staan. Elke andere kop zou niet hetzelfde effect hebben.

Het is goed en fijn voor de familie dat ook hun verhaal gedeeld wordt en fijn dat de journalisten nu onderzoeken waarom de ambulances niet door mochten. Maar dat alles zou nog beter geweest zijn, met een andere kop boven dit artikel. Want aan de ene kant doe je iets goeds terwijl je tegelijkertijd een uitspraak demoniseert, wat een volgende keer weer tot problemen kan leiden.

Zo is op 30 december een vlucht van Sevilla naar Amsterdam een dag vertraagd nadat iemand Allahu Akbar riep. Ook hier kopt de krant: Vliegtuig ontruimd om ’Allah akbar’. Het bleek allemaal vals alarm.

Wat kunnen we doen om Allahu Akbar weer in ere te herstellen? Nasrdin Dchar is al gestart. Hij schrijft op zijn Facebookpagina: “Morgen komt DAD op tv. En tijdens de voorstelling zeg ik 9x Allah ou Akbar. Ik heb de voorstelling 120x gespeeld. En er is nog nooit iemand weggerend. Wel ben ik vaak door mensen bedankt dat die woorden voor die mensen weer een positieve betekenis hebben gekregen”.

Wie volgt?

 

Amina Sebbar, december 2017

 

( Een deel van deze blog is als ingezonden brief geplaatst in de Limburger van 30 december 2017)